De Bruijn hapert na 'enorme ketskeu'
Barry van der Hooft. donderdag 21 oktober 2010 | 07:59
Jean Paul de Bruijn (links) kende een voortvarende start in
zijn partij tegen Dick Jaspers. Uiteindelijk moest de Hulstenaar na vier
sets toch buigen voor zijn landgenoot. foto Peter Nicolai
SLUISKIL- Heel even moet hij het gevoel hebben gekregen dat een stunt tot de
mogelijkheden behoort. Jean Paul de Bruijn heeft de eerste set op zijn naam
geschreven en staat in set nummer twee na vier beurten met 8-4 voor.
Het loopt niet lekker bij Dick Jaspers, ziet De Bruijn, maar zelf hapert de
Zeeuw ook geregeld. Uiteindelijk weet Jaspers zich met de nodige moeite te
herpakken en boekt zijn eerste zege in poule C. De Bruijn baalt en vertelt
zijn verhaal aan de hand van vier sets.
Set 1 (15-11 voor De Bruijn)
In het biljartpaviljoen zijn de meeste ogen op tafel 3 gericht. De lokale
favoriet kijkt geconcentreerd voor zich uit, heeft na twee beurten al zeven
caramboles achter zijn naam staan en maakt de set met een serie van vijf
uit. „Ik speelde goed”, zegt De Bruijn. „En met vijf een set uitmaken is
goed voor het vertrouwen. Ik weet dat Dick de betere driebander is, maar ik
heb vrijwel altijd kansen tegen hem. Dat was ook deze keer zo.”
Opvallend is dat de arbiter na de elfde carambole van Jaspers een foutje
maakt. ‘Et pour trois’, zegt hij, daarmee aangevend dat hij er nog drie moet
maken. De Brabander heeft op dat moment echter nog vier caramboles nodig.
Jaspers mist en ziet hoe De Bruijn wegloopt. ‘Et pour trois’, krijgt de
Zeeuw te horen, en wint de set.
Set 2 (11-15 voor Jaspers)
Toeval of niet: na vier beurten leidt De Bruijn opnieuw met 8-4. Alles lijkt
redelijk crescendo te verlopen, tot dat ene moment. „De ballen lagen in een
gewaagde positie. Ik kreeg een enorme ‘ketskeu’, mijn pomerance sprong eraf
en ik moest dus met een nieuwe top verder. Ik moest er even aan wennen, er
zat een wat andere balans in mijn keu. Ik wil het niet als excuus gebruiken,
maar vanaf dat moment ging ik wel minder spelen.”
Jaspers heeft het ook moeilijk. Na een misser kijkt hij met een blik vol
vertwijfeling voor zich uit. De Bruijn: „Dick had het ook moeilijk. Hij
kreeg rotposities, maar dat was ook mijn verdienste. Ik kreeg nog wel
kansen, maar liet er te veel liggen. Dick miste verrassend veel, maar maakte
het wél af.”
Set 3 (12-15 voor Jaspers)
Over de start van zijn sets heeft De Bruijn niets te klagen. Voor de derde
keer op rij staat het na vier beurten 8-4 voor de Hulstenaar. Nog zeven
caramboles maken en hij staat voor in sets. Maar zo simpel is het niet.
‘Walk on’, klinkt via de muziekboxen uit de mond van U2-zanger Bono. Maar De
Bruijn verzuimt weg te lopen van Jaspers. Bij 12-12 mist hij, waarna Jaspers
de derde set wint. „Die bal móet ik maken”, zegt De Bruijn later. „Ik dacht:
nu moet ie erop, nu moet die bal goed zijn. Vaak zet je jezelf dan ongewild
onder druk. Je weet dat het cruciaal kan zijn wanneer je mist. Dat was nu
ook het geval.”
Set 4 (8-15 voor Jaspers)
</CF>De drie andere tafels zijn al leeg, als De Bruijn en Jaspers aan de
vierde set beginnen. Jaspers staat na drie beurten op negen, De Bruijn komt
met een serie van vijf terug tot 9-6, maar kan vervolgens niet meer
dichterbij komen. De favoriet wint, de underdog verbijt de teleurstelling.
De Bruijn: „Je zag dat we allebei last hadden van de spanning. Dick heeft
wel gewonnen, maar hij had het niet breed.” Voor de plaatselijke favoriet is
het WK na één partij al zo goed als afgelopen. „Ik moet met 3-0 winnen van
Sameh Sidhom en die moet dan weer met 3-0 van Jaspers winnen. Dat zie ik
niet gebeuren.”
|